Ροφοί και σμέρνες κυνηγούν καλύτερα μαζί.

Δύο διαφορετικών ειδών ψάρια, έχουν κινηματογραφηθεί να βοηθούν το ένα το άλλο στο κυνήγι τροφής. Είναι το πρώτο γνωστό παράδειγμα δύο διαφορετικών ειδών μεταξύ τους να συνεργάζονται στο κυνήγι τροφής εκτός από τους ανθρώπους.
Όπως ένας κυνηγός φέρνει ένα σκύλο για να ξετρυπώσει λαγούς, οι ροφοί δελεάζουν τις σμέρνες να κυνηγήσουν μαζί τους. Παραδόξως, αυτό θα μπορούσε επίσης να ρίξει φως για το πώς εξελίχθηκε το δικό μας είδος .

Οι ροφοί είναι ογκώδη ψάρια που κυνηγούν πρωί στη θάλασσα μακριά από τους κοραλλιογενείς υφάλους. Οι σμέρνες κυνηγούν γλιστρώντας ανάμεσα στους υφάλους τη νύχτα. Όταν και οι δύο κυνηγούν μαζί, η λεία τους πολύ δύσκολα έχει την ευκαιρία να ξεφύγει: αν κρυφτεί σε ύφαλο, την τρώνε οι σμέρνες. Αν κολυμπήσουν στα ανοιχτά, την αρπάζουν οι ροφοί.

Οι ροφοί φαίνεται ότι έχουν συνειδητοποιήσει ή τουλάχιστον έχουν μάθει από τη συνεργασία τους, ότι το να κυνηγούν μαζί με τις σμέρνες είναι καλή ιδέα.
Δουλεύοντας στην Ερυθρά Θάλασσα, ο Redouan Bshary από το Πανεπιστήμιο Neuchatel της Ελβετίας και οι συνεργάτες του, παρακολούθησαν ροφούς- ειδικά πεινασμένους ροφούς όπου η λεία τους είχε δραπετεύσει και κρυφτεί σε μία ρωγμή ενός υφάλου- να κολυμπούν προς την πλησιέστερη σμέρνα η οποία απλά βρισκόταν στο κρησφύγετο που παραμένει συνήθως την ημέρα, και να κάνουν ένα περίεργο χορό κουνώντας το κεφάλι τους και το ραχιαίο πτερύγιό τους.

Τις περισσότερες φορές, η σμέρνα ανταποκρινόταν ακολουθώντας το ροφό, ο οποίος επαναλάμβανε το χορό του πιο αργά πάνω από την ρωγμή όπου η λεία του κρυβόταν.
Η σμέρνα μετακινούνταν για να σκοτώσει το θήραμα της αλλά υποδείκνυε άλλη λεία για τον ροφό.

Κατά μέσο όρο, οι ερευνητές εκτίμησαν ότι και τα δύο είδη ψαριού είχαν πέντε φορές μεγαλύτερη επιτυχία στο να πιάνουν το θήραμά τους με το να κυνηγούν μαζί, από το να κυνηγούν χωριστά.

Η εξέλιξη αυτής της συνεργασίας μεταξύ θηλαστικών εμποδίζεται συνήθως από το τον ανταγωνισμό για ένα και μοναδικό θήραμα. Την κρίσιμη στιγμή όμως, αυτά τα ψάρια καταπίνουν ολόκληρη τη λεία τους οπότε και δεν υπάρχει ανταγωνισμός για τα λάφυρα, λένε οι ερευνητές.

Οι ροφοί έχουν επίσης παρατηρηθεί να κυνηγούν τη λεία τους ταυτόχρονα και με τα ψάρια με την ονομασία Napolean Wrasse - Cheilinus undulatus.

Εκπληρώνοντας έναν παρόμοιο ρόλο με αυτό των σμέρνων, τα ψάρια Napolean wrasse δεν μπορούν να μπουν μέσα στις σχισμές των υφάλων όπου κρύβεται η λεία τους , αντί γι’ αυτό όμως, χρησιμοποιούν τα σαγόνια τους για να καταστρέψουν το κρησφύγετο των θηραμάτων

Τα ευρήματα αυτά έχουν κάποια σχέση με το δικό μας ανθρώπινο είδος. Ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι η νοητική αυτή δεξιοτεχνία που χρειάζεται για να υπάρχει συνεργασία στο κυνήγι, είναι ένας από τους λόγους που οι άνθρωποι ανέπτυξαν τη νοημοσύνη τους. Παρόλα αυτά οι παρατηρήσεις αυτές, λένε οι επιστήμονες, δείχνουν ότι δεν χρειάζεται να είσαι εξυπνότερος από ένα ψάρι για να αντιληφθείς πώς να κυνηγήσεις με ένα φίλο.

Πηγή: NewScientist.com από Debora MacKenzie στις 5 Δεκεμβρίου 2006
Εφημερίδα αναφοράς: Public Library of Science (DOI: 10.1371/journal.pbio.0040431)

Sorry, you need to install flash to see this content.